Moedige mannen

Gepubliceerd op: 20-1-2022

Moedige mensen; ik kom ze als defensieverslaggever vanzelfsprekend regelmatig tegen. Want moed heb je nodig om in een F-16 op tientallen meters hoogte met negenhonderd kilometer per uur te vliegen, als kikvorsman onder een scheepje vol piraten te duiken om explosieven aan te brengen of met een handjevol collega’s een ommuurd Afghaans huis binnen te vallen wat vol tegenstanders kan zitten. Maar weinig mannen die ik heb ontmoet zijn zo moedig als Robin Imthorn en Renaldo Ishaak.
De marinier en marechaussee zijn op het eerste gezicht gewoon kerels die het uniform dragen zoals duizenden dat doen. Goed getraind en opvallend gesoigneerd, als professionele sporters. Mannen die de wereld aan kunnen, tegen alles bestand lijken wat op hun pad komt.
Maar achter het granieten uiterlijk schuilt een kwetsbaarder innerlijk. Imthorn en Ishaak maakten meer mee dan goed voor ze was. Robin zag een collega op een bermbom rijden en hield hem zwaar gewond in zijn armen. Renaldo stond als piepjonge marechaussee oog in oog met de dood bij verkeersongelukken. Indrukken die de geest probeert weg te schrijven op de harde schijf van ons geheugen, maar die soms te heftig zijn om te worden opgeborgen. Waarna ze op de meest onmogelijke momenten terugkomen en in het meest extreme geval een normaal bestaan onmogelijk maken. Ptss heet de psychische aandoening. Binnen Defensie is het de olifant in de kamer. Ondanks alle inspanningen die worden gedaan om militairen hiermee te helpen, houden velen zulke klachten voor zich. Verstoppen of verdrinken ze, want je moet toch onschendbaar zijn?
Ook Robin Imthorn en Renaldo Ishaak stonden er zo in, tot het niet meer ging en ze hulp zochten. Moedig, en ze gingen nog een stap verder. Beiden deelden hun verhaal. Op sociale media en in Ishaaks geval met een boek. Ze maakten zichzelf zo op het eerste gezicht kwetsbaar want ineens waren ze niet meer onschendbaar.
Het effect van hun actie was niet dat ze als zwak te boek kwamen te staan; integendeel. Er gebeurde waarop de twee hadden gehoopt; honderden collega’s herkenden zich in de verhalen, storten hun hart uit en vroegen om hulp. Bijstand die ze via de reguliere kanalen niet weten te bereiken. In hun eigen tijd begonnen de militairen daarom met het initiatief Knak! Een laagdrempelig loket waar iemand achter zit die net als jij is, je begrijpt en kan doorgeleiden naar hulp.
Defensie omarmde het project waarover we zaterdag een verhaal hadden. Vanaf deze week is Knak! niet meer twee mannen die tussen de bedrijven door, desnoods ’s avonds laat tijdens het Netflixen, collega’s proberen te helpen, maar een officieel deel van de Militaire Geestelijke Gezondheidszorg. Het is een overwinning voor Robin en Renaldo, op hen zelf en hun verleden. Een confrontatie waarvoor je moediger moet zijn dan menigeen zich kan voorstellen.